W 1980r. w Praniu, położonym na Mazurach, nad Jeziorem Nidzkim, w Puszczy Piskiej, utworzono Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.
W leśniczówce powstały ważne utwory: Kronika Olsztyńska, Niobe, Wit Stwosz, Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu, Pieśni, Ezop
świeżo malowany, Rozmowa liryczna, Spotkanie z matką, Księżyc , W leśniczówce, Chmiel na rogach jelenich, Ojczyzna i inne. Wewnątrz
urządzono ekspozycję, na którą składają się pamiątki po nim - książki z biblioteki poety (wiele ofiarowanych mu z autografami autorów,
wśród których byli wybitni polscy pisarze), wydania jego zbiorów, fotokopie rękopisów, proste, wykonane przez miejscowego leśniczego
meble, których Gałczyński używał w czasie pobytu w Praniu, kilka sprzętów przewiezionych z jego mieszkania w Warszawie (m.in. biurko),
liczne bibeloty, słynny młynek do kawy, z którym nigdy się nie rozstawał, lichtarze i lampy naftowe (w Praniu nie było elektryczności),
karykatury i portrety Gałczyńskiego, fotografie jego i ukochanej żony Natalii, której poświęcił jedne z najpiękniejszych
liryków miłosnych, jakie wydała poezja polska, zdjęcia rodziny i przyjaciół (m.in. zespołu redakcyjnego tygodnika "Przekrój", z
którym przez wiele lat współpracował). Na podwórzu zbudowana została niewielka estrada, przed którą ustawiono ławki - latem odbywają
się tu koncerty i wieczory poetyckie.
|
